برای نشان‌دادن آنکه بین تمام گروه‌هایی که به نحوی در تولید فرش دخالت دارند اعم از تولید‌کننده و صاحب کار و حتی فروشنده (که به‌صورت حرفه‌ای ودایم دراین شغل فعالیت دارند) از نظر درجه‌بندی مهارت و تسلط بر کار تفاوتی وجود ندارد تاکید بر چند مساله ضروری است: ۱-اول آنکه طبیعتاً بین گروه کارفرمایی و گروهی که در اینجا کارگر نامیده می‌شوند تفاوتی ذاتی وجود دارد و چنانچه قرار باشد زمانی نوعی درجه‌بندی بین گروه‌های بالا‌دست تولید فرش صورت گیرد بعضی اصول اولیه نظیر سابقه کار سابقه خانوادگی شهرت و تخصص در شناخت فرش وبه خصوص درمورد کسانی که به‌نوعی از اطلاعاتی هنری برخوردارند از حداقل‌هایی است که به خوبی در جامعه فرش پذیرفته شده است و بنابراین هرگونه درجه‌بندی درصورت ضرورت تنها به‌صورت عرفی می‌تواند تحقق یابد ۲-همچنان که دربند قبل دیده می‌شود درجه‌بندی صاحبان بالا‌دستی تولید فرش ذاتا و ماهیتاً با کارگران وابسته به تولید فرش که معمولا نمادهای از رنج و محرومیت به شمار می‌آیند متفاوت است و هدف از درجه‌بندی مهارت نیز شناسایی تمام عوامل اسیب‌زا در تمام لایه‌های فرو دست در بخش تولید فرش و از‌بین‌بردن و یا به حداقل رساندن آنهاست. ۳-شاید به دلایلی که بیشتر به بحثی جامعه‌شناسی نیاز دارد درجامعه فرش هیچگاه این توافق و اعتقاد جمعی شکل نگرفت که اگر کارگری که در تولید فرش مشغول کار است از سطح رفاه