قالیبافی در تفرش بیشتر به‌صورت خانگی و توسط زنان روستاها انجام می‌شده است. فرش تفرش تحت تأثیر دو سبک اصلی است: سبک اراک (سلطان‌آباد) و سبک قم

ویژگی‌های اصلی فرش تفرش

• جنس مواد اولیه
• چله:‌ پنبه
• پرز: پشم طبیعی گوسفند (در نسخه‌های نفیس از پشم مرینوس یا پشم دست‌ریس استفاده می‌شود)
• رنگرزی اغلب گیاهی و سنتی بوده است.

نوع بافت

بافت گره فارسی (نامتقارن)

تراکم معمول: ۳۰ تا ۵۰ رج

بافت نرم، سبک و بادوام

وزن تقریبی: نسبت به فرش‌های کاشان و تبریز سبک‌تر است.

طرح‌ها و نقشه‌های رایج:

طرح‌های فرش تفرش معمولاً ساده‌تر از فرش‌های پرنقش کاشان هستند:

• لچک و ترنج
• ماه ماهی
• شاه عباسی ساده
• گل بوته
• طرح‌های هندسی سنتی مخصوص منطقه تفرش
• نقشه‌های الهام‌گرفته از قالی‌های قدیمی اراک و سلطان‌آباد

رنگ‌بندی

رنگ‌های غالب در فرش‌های تفرش:

• لاکی
• قرمز تیره
• سرمه‌ای
• حاشیه‌های اکثراً کرم یا بژ
• سبز تیره (در نسخه‌های قدیمی)
• فرش تفرش به خاطر رنگ‌های گرم و اصیل شناخته می‌شود.

ابعاد معمول

از آن‌جا که بافت‌ها سنتی و خانگی هستند:

• 2×3
• 1×1.5
• 1×2
• کناره‌های باریک (80×300)
• قالیچه‌های کوچک
• فرش‌های بزرگ اندازه نسبتاً کمتر تولید می‌شود.

کیفیت و ماندگاری

• بافت فشرده و منظم
• استفاده از پشم طبیعی → مقاوم در برابر پاخوردگی و رطوبت
• وزن سبک → حمل‌ونقل آسان
• با نگهداری درست تا چند دهه دوام دارد.